ایران! اگر دلِ تو را شکستند؛ تو را به بند کینه بستند
چه عاشقانِ بی نشانی؛ که پای درد تو نشستند

کلام شد گلوله باران! به خون کشیده شد خیابان
ولی کلامِ آخر این شد؛ که جانِ من، فدای ایران

تو ماندی و زمانه نو شد
خیالِ عاشقانه نو شد
هزار دل شکست و آخر؛ هزار و یک بهانه نو شد

Sign in to participate in the conversation
mastodon.cloud

Everyone is welcome as long as you follow our code of conduct! Thank you. Mastodon.cloud is maintained by Sujitech, LLC.